Παρασκευή 19 Ιουλίου 2013

ΑΔΑΕ: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΔΙΚΤΥΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ


Στις 15 Ιουλίου 2013, δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Β’ 1742/2013), ο Κανονισμός για την Ασφάλεια και την Ακεραιότητα Δικτύων και Υπηρεσιών Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ).
Ο κανονισμός αυτός καθορίζει τα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνουν οι επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που διατίθενται στο κοινό (οι κοινώς καλούμενοι πάροχοι) για:
α) Την κατάλληλη διαχείριση κινδύνου όσον αφορά στην ασφάλεια των δικτύων και υπηρεσιών, ώστε να εξασφαλίζεται επίπεδο ασφάλειας, ανάλογο προς τον υφιστάμενο κίνδυνο.
β) Την αποτροπή και ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων από περιστατικά ασφάλειας που επηρεάζουν τους χρήστες και τα διασυνδεμένα δίκτυα.
γ) Την ακεραιότητα των δικτύων τους, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια της παροχής των υπηρεσιών που διανέμονται μέσω των δικτύων αυτών.
Η ισχύς του Κανονισμού αρχίζει έξι μήνες μετά τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Το κείμενο του κανονισμού:

Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ: ΕΓΚΡΙΣΗ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ


Οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου θα έρθουν αντιμέτωποι με σκληρότερες πανευρωπαϊκές ποινές, σύμφωνα με τη νέα ευρωπαϊκή οδηγία που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 4 Ιουλίου 2013. Οι νέοι κανόνες έχουν ως στόχο να βοηθήσουν επίσης στην πρόληψη των διαδικτυακών επιθέσεων και να ενισχύσουν τη συνεργασία της αστυνομίας με τις δικαστικές αρχές, ενώ προβλέπουν και την άμεση ανταπόκριση, εντός οκτώ ωρών, των χωρών της ΕΕ σε επείγουσες αιτήσεις για βοήθεια.
Το σχέδιο οδηγίας υποχρεώνει τις χώρες της ΕΕ να ορίσουν τις μέγιστες ποινές φυλάκισης σε όχι λιγότερο από δύο χρόνια για εγκλήματα που αφορούν την παράνομη πρόσβαση ή παρεμβολή σε συστήματα πληροφοριών, την παράνομη παρεμβολή σε δεδομένα, την παράνομη υποκλοπή ή την εκ προθέσεως παραγωγή και πώληση εργαλείων που χρησιμοποιούνται για τη διάπραξη αυτών των αδικημάτων. Οι περιπτώσεις "ήσσονος σημασίας" εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας και τα κράτη μέλη θα είναι αυτά που θα καθορίζουν τι συνιστά περίπτωση ήσσονος σημασίας σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο και τις εθνικές τους πρακτικές.
Η νέα οδηγία ορίζει ανώτατο όριο φυλάκισης τουλάχιστον τριών ετών για το αδίκημα της δημιουργίας των «botnet», δηλαδή της πράξης της «απόκτησης εξ αποστάσεως ελέγχου σε σημαντικό αριθμό υπολογιστών διά της μόλυνσης τους με κακόβουλο λογισμικό μέσω στοχευμένων επιθέσεων στον κυβερνοχώρο». Οι επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, όπως για παράδειγμα σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, σε δίκτυα μεταφορών και σε κυβερνητικά δίκτυα, θα οδηγούν σε ποινή φυλάκισης έως και πέντε ετών. Το ίδιο θα ισχύει και σε περίπτωση που η επίθεση διαπράχθηκε από εγκληματική οργάνωση ή προκάλεσε σοβαρή ζημιά.
Τα κράτη μέλη θα εξασφαλίζουν ότι διαθέτουν ένα λειτουργικό εθνικό σημείο επαφής το οποίο θα υποχρεούται να απαντάει εντός οκτώ ωρών σε επείγοντα αιτήματα για βοήθεια σε περιπτώσεις επιθέσεων στον κυβερνοχώρο. Στόχος της ρύθμισης αυτής είναι να καταστεί η αστυνομική συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών πιο αποτελεσματική. Επίσης, τα νομικά πρόσωπα, όπως οι επιχειρήσεις, θα είναι υπεύθυνα για αδικήματα που διαπράττονται προς όφελός τους (π.χ. πρόσληψη ενός χάκερ με στόχο την απόκτηση πρόσβασης στη βάση δεδομένων ενός ανταγωνιστή). Οι κυρώσεις θα περιλαμβάνουν από τον αποκλεισμό από δημόσιες παροχές ή ενισχύσεις έως το κλείσιμο των εγκαταστάσεων.
Το νομοθετικό κείμενο, το οποίο εγκρίθηκε με 541 ψήφους υπέρ, 91 κατά και 9 αποχές, αναμένεται να εγκριθεί επίσημα από το Συμβούλιο. Η νέα οδηγία επικαιροποιεί και βασίζεται σε κανόνες που έχουν τεθεί σε ισχύ ήδη από το 2005. Μόλις εγκριθεί, τα κράτη μέλη θα έχουν περιθώριο δύο ετών προκειμένου να μεταφέρουν της διατάξεις της στο εθνικό τους δίκαιο.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Το σχετικό ψήφισμα και η θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:

Η σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (βίντεο):

Σάββατο 29 Ιουνίου 2013

ΔΕΕ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΣΕ ΕΚΤΥΠΩΤΗ Ή ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ


Κατά την οδηγία 2001/29/ΕΚ, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, τα κράτη μέλη παρέχουν, κατ’ αρχήν, στους δημιουργούς και στους δικαιούχους συγγενικών δικαιωμάτων το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν, την αναπαραγωγή των έργων τους ή άλλου προστατευόμενου υλικού. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν εξαιρέσεις ή περιορισμούς από το αποκλειστικό αυτό δικαίωμα. Έτσι, μπορούν να επιτρέψουν, μεταξύ άλλων i) την πραγματοποίηση αντιγράφων για προσωπική χρήση και ii) αντίγραφα που πραγματοποιούνται σε χαρτί ή σε άλλο ανάλογο υλικό φορέα με τη χρήση οποιουδήποτε είδους φωτογραφικής τεχνικής ή με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο που επιφέρει παρόμοια αποτελέσματα. Το κράτος μέλος, όμως, που κάνει χρήση της δυνατότητας αυτής πρέπει να μεριμνά ώστε οι δικαιούχοι του δικαιώματος του δημιουργού να λαμβάνουν «δίκαιη αποζημίωση». Σκοπός της αποζημιώσεως αυτής είναι να παράσχει αντιστάθμισμα στους δημιουργούς για την αντιγραφή των προστατευόμενων έργων τους που έγινε χωρίς την άδειά τους.
Το Bundesgerichtshof (γερμανικό ομοσπονδιακό δικαστήριο) κλήθηκε να επιλύσει διαφορές σχετικά με τη δίκαιη αποζημίωση για την αναπαραγωγή προστατευόμενων έργων μέσω αλυσίδας συσκευών που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εκτυπωτή και προσωπικό υπολογιστή, κυρίως όταν αυτές οι συσκευές συνδυάζονται μεταξύ τους. Στο πλαίσιο των διαφορών αυτών, η VG Wort, η εταιρία συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων του δημιουργού η οποία αντιπροσωπεύει τους συγγραφείς και τους εκδότες λογοτεχνικών έργων στη Γερμανία, ζήτησε να υποχρεωθούν οι εταιρίες Canon, Epson, Fujitsu, Hewlett-Packard, Kyocera και Xerox να της παράσχουν πληροφορίες για τις ποσότητες και το είδος των εκτυπωτών που πωλήθηκαν από το 2001. Επιπλέον, η VG Wort ζήτησε να αναγνωριστεί ότι οι Kyocera, Epson και Xerox οφείλουν να της καταβάλουν αμοιβή, υπό τη μορφή τέλους επιβαλλόμενου στους προσωπικούς υπολογιστές, στους εκτυπωτές και/ή στους σχεδιογράφους που διατέθηκαν στο εμπόριο στη Γερμανία το διάστημα μεταξύ 2001 και 2007. Στο πλαίσιο αυτό, το Bundesgerichtshof ζήτησε από το Δικαστήριο να ερμηνεύσει τις σχετικές διατάξεις του δικαίου της Ένωσης.
Με την απόφαση της 27ης Ιουνίου 2013, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-457/11 έως C-460/11, το Δικαστήριο έκρινε ότι η έννοια της «αναπαραγωγής που πραγματοποιείται με τη χρήση οποιουδήποτε είδους φωτογραφικής τεχνικής ή με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο που επιφέρει παρόμοια αποτελέσματα» περιλαμβάνει τις αναπαραγωγές που πραγματοποιούνται με εκτυπωτή και προσωπικό υπολογιστή, όταν οι συσκευές αυτές συνδυάζονται μεταξύ τους. Στην περίπτωση αυτή, νομίμως τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα βάσει του οποίου η δίκαιη αποζημίωση καταβάλλεται από τα πρόσωπα που διαθέτουν μία συσκευή η οποία χρησιμοποιείται κατά μη αυτόνομο τρόπο στην ενιαία διαδικασία αναπαραγωγής σε συγκεκριμένο υπόθεμα του έργου ή άλλου προστατευόμενου υλικού, στον βαθμό που τα εν λόγω πρόσωπα έχουν τη δυνατότητα να μετακυλίσουν το κόστος του τέλους στους πελάτες τους, εξυπακουομένου ότι το συνολικό ποσό της δίκαιης αποζημιώσεως που οφείλεται ως αντιστάθμιση της ζημίας που υπέστη ο δημιουργός λόγω αυτής της ενιαίας διαδικασίας, δεν πρέπει να είναι διαφορετικό, κατ’ ουσίαν, από αυτό που ορίσθηκε για την αναπαραγωγή μέσω μίας μόνο συσκευής.
Εξάλλου, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ενδεχόμενη πράξη, με την οποία ο δικαιούχος παρέχει άδεια αναπαραγωγής του έργου του ή άλλου προστατευόμενου υλικού, ουδεμία επιρροή ασκεί στη δίκαιη αποζημίωση.
Επιπλέον, το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι η μη εφαρμογή τεχνολογικών μέτρων που αποσκοπούν στο να εμποδίσουν ή να περιορίσουν τη μη επιτρεπόμενη αναπαραγωγή δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του δικαιώματος δίκαιης αποζημιώσεως για ιδιωτική αντιγραφή. Πράγματι, η εφαρμογή, εκ μέρους των δικαιούχων, τέτοιων μέτρων έχει εκούσιο χαρακτήρα. Εντούτοις, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να εξαρτήσει το συγκεκριμένο επίπεδο της αποζημίωσης που οφείλεται στους δικαιούχους από την εφαρμογή των εν λόγω τεχνολογικών μέτρων, προκειμένου να ενθαρρύνει τους δικαιούχους να λάβουν τα μέτρα αυτά και να συμβάλουν οικειοθελώς στην ορθή εφαρμογή της εξαιρέσεως της ιδιωτικής αντιγραφής.
Τέλος, το Δικαστήριο επισήμανε ότι η οδηγία 2001/29/ΕΚ, που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Ιουνίου 2001 και την οποία τα κράτη μέλη όφειλαν να μεταφέρουν στην εσωτερική έννομη τάξη το αργότερο στις 22 Δεκεμβρίου 2002, δεν έχει εφαρμογή στις πράξεις χρησιμοποίησης των έργων και άλλου προστατευόμενου υλικού που έγιναν πριν από την εν λόγω ημερομηνία.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Σχετική απόφαση:
http://curia.europa.eu/juris/celex.jsf?celex=62011CJ0457&lang1=en&lang2=EL&type=NOT&ancre=

Παρασκευή 31 Μαΐου 2013

ΝΕΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


Με εγκύκλιο του Υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, της 10ης Μαΐου 2013, δίνονται οδηγίες στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) για τον τρόπο με τον οποίο μια σειρά από υπηρεσίες προς τους πολίτες μπορούν πλέον να παρέχονται εξ ολοκλήρου ηλεκτρονικά από την εθνική διαδικτυακή πύλη «ΕΡΜΗΣ» (www.ermis.gov.gr).
Συγκεκριμένα, μετά από τεχνικές και θεσμικές παρεμβάσεις, αναβαθμίζεται το επίπεδο παροχής υπηρεσίας προς τον πολίτη για 81 πιστοποιημένες διαδικασίες, όπως εκδόσεις πιστοποιητικών, βεβαιώσεων, κλπ. Για τις υπηρεσίες αυτές, η συναλλαγή του πολίτη με τη Δημόσια Διοίκηση, μπορεί πλέον να διεκπεραιώνεται μέχρι τέλους ηλεκτρονικά, χωρίς ο πολίτης να χρειάζεται να επισκεφθεί αυτοπροσώπως οποιαδήποτε υπηρεσία, είτε για να υποβάλλει αίτηση είτε για να παραλάβει έγγραφο.
Μοναδική προϋπόθεση, ο πολίτης να έχει εγγραφεί ως χρήστης στην πύλη του «ΕΡΜΗ», και να μεταβεί στη συνέχεια για επιβεβαίωση της ταυτότητάς του σε οποιοδήποτε ΚΕΠ. Εκεί θα πρέπει να βεβαιώσει -προσκομίζοντας και την αστυνομική του ταυτότητα- ότι είναι ο κάτοχος συγκεκριμένου ηλεκτρονικού λογαριασμού στον «ΕΡΜΗ». Η διαδικασία της εγγραφής και επιβεβαίωσης ταυτότητας γίνεται μόνο μια φορά για κάθε πολίτη, ο οποίος μπορεί στη συνέχεια να πραγματοποιεί πολλαπλές συναλλαγές με το δημόσιο από οποιοδήποτε υπολογιστή, χρησιμοποιώντας το όνομα χρήστη και τον κωδικό του. Ο πολίτης αποκτά μια ηλεκτρονική θυρίδα στον «ΕΡΜΗ», στην οποία τοποθετούνται από τις αρμόδιες κατά περίπτωση υπηρεσίες (προς το παρόν από τα ΚΕΠ) τα αιτούμενα έγγραφα.
Ο πολίτης μπορεί να αξιοποιήσει περαιτέρω τα ηλεκτρονικά έγγραφα που θα λαμβάνει στη θυρίδα του, προωθώντας τα όπου χρειάζεται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, η εφαρμογή της οποίας επικαιροποιήθηκε με πρόσφατη εγκύκλιο του Υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, οι δημόσιες υπηρεσίες οφείλουν να έχουν ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας με το κοινό. Οι διευθύνσεις αυτές έχουν αναρτηθεί στον «ΕΡΜΗ». Oι εγγεγραμμένοι στον «ΕΡΜΗ» πολίτες, μπορούν να αποστέλλουν μηνύματα προς τις διευθύνσεις αυτές, με επισυναπτόμενα ηλεκτρονικά έγγραφα που έχουν λάβει στη θυρίδα τους. Τα ηλεκτρονικά έγγραφα που προέρχονται από τη θυρίδα του πολίτη, φέρουν όνομα ηλεκτρονικού αρχείου με κατάληξη .ermis, και έχουν ισχύ επικυρωμένου αντιγράφου. Οι δημόσιες υπηρεσίες οφείλουν να αποδέχονται ως έγκυρα τα ηλεκτρονικά αυτά έγγραφα.
Επισημαίνεται ότι η νέα αυτή υπηρεσία προς τον πολίτη, αποτελεί ένα ενδιάμεσο στάδιο στη μετάβαση προς την ψηφιακή δημόσια διοίκηση, η οποία θα ολοκληρωθεί με την υλοποίηση των έργων πληροφορικής που έχουν ήδη προκηρυχθεί και χρηματοδοτούνται από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Διοικητική Μεταρρύθμιση» του ΕΣΠΑ, αλλά και με τη σταδιακή επέκταση της χρήσης ψηφιακής υπογραφής σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Παράλληλα, ο αριθμός των διαδικτυακά διαθεσίμων πιστοποιημένων διαδικασιών των ΚΕΠ θα αυξάνεται σταδιακά, ενώ το περιβάλλον της διαδικτυακής πύλης θα αναβαθμίζεται τεχνικά ώστε να γίνει πιο εύχρηστο.
Επίσης, σύμφωνα με απόφαση της 27ης Μαΐου του υπουργού Οικονομικών καθιερώνεται διαδικασία είσπραξης και επιστροφής ηλεκτρονικού παραβόλου, το οποίο θα αντικαταστήσει την έντυπη μορφή παραβόλου και των σχετικών οίκοθεν αποδεικτικών είσπραξης.
Με τον όρο «ηλεκτρονικό παράβολο» («e-Παράβολο») νοείται ο μοναδικός ψηφιακός κωδικός που χορηγείται μέσω της διαδικτυακής πύλης της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (Γ.Γ.Π.Σ., www.gsis.gr). Με χρήση της σχετικής εφαρμογής κάθε ενδιαφερόμενος (φυσικό ή μη φυσικό πρόσωπο) δύναται να ζητήσει τη χορήγηση παραβόλου σε ηλεκτρονική μορφή. Πρόσβαση στην εφαρμογή έχουν πιστοποιημένοι και μη πιστοποιημένοι χρήστες του TAXISnet. Εφόσον χορηγηθεί το e-Παράβολο, καταβάλλεται το αντίστοιχο ποσό στον φορέα είσπραξης με γνωστοποίηση σε αυτόν του μοναδικού ψηφιακού κωδικού. Η καταβολή δύναται να πραγματοποιείται και με τη χρήση χρεωστικών ή πιστωτικών καρτών μέσω της διαδικτυακής πύλης της Γ.Γ.Π.Σ.
Μέσω της εφαρμογής του e-Παραβόλου παρέχεται η απαραίτητη πληροφόρηση στην υπηρεσία όπου κατατίθεται το e-Παράβολο, ως προς τον έλεγχο της εγκυρότητάς του και της συνδρομής των προϋποθέσεων τυχόν επιστροφής χρημάτων σε περίπτωση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών. Επιπλέον, παρέχεται η δυνατότητα, στον πιστοποιημένο χρήστη μέσω της διαδικτυακής πύλης της Γ.Γ.Π.Σ. να ανατρέχει στα παράβολα που έχουν εκδοθεί για λογαριασμό του, να τα εκτυπώνει εκ νέου και να ζητά την επιστροφή τους μέσω τραπεζικού λογαριασμού του.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Εγκύκλιος «ΕΡΜΗΣ»:

Απόφαση περί καθιερώσεως e-Παραβόλου:

Βλ. επίσης: