ΝΕΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ Ε.Ε. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΥΒΕΡΝΟΕΓΚΛΗΜΑ

Με πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υιοθετήθηκε, στα τέλη του 2008, από το Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε. ένα νέο σχέδιο για την καταπολέμηση του κυβερνοεγκλήματος με ορίζοντα πενταετίας.

Στο στόχαστρο παραμένουν οι γνωστοί πλέον ηλεκτρονικοί «εχθροί» όπως οι υποκλοπές κάθε είδους δεδομένων από προσωπικούς υπολογιστές, η ανεπιθύμητη ηλεκτρονική αλληλογραφία (spam), η κλοπή ταυτότητας (identity theft) και κατά κύριο λόγο η παιδική πορνογραφία. Σύμφωνα, μάλιστα, με την ανακοίνωση της Επιτροπής το υλικό παιδικής πορνογραφίας που είναι προσβάσιμο επιγραμμικά (on line) έχει τετραπλασιαστεί μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια, ανάγοντας το φαινόμενο στον βασικό κορμό του διαδικτυακού εγκλήματος.

Συνεπώς, έχοντας αναγνωρίσει τις απειλές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εστιάζει σε νέες πρακτικές αντιμετώπισης και στην ενίσχυση των ήδη υπαρχόντων μέσων. Ενδυναμώνεται, λοιπόν, η συνεργασία μεταξύ διωκτικών αρχών και ιδιωτικού φορέα (εννοώντας, προφανώς, τους τηλεπικοινωνιακούς φορείς, παρόχους διαδικτυακών υπηρεσιών, εταιρείες λογισμικού ασφάλειας κλπ.) για να επιτευχθεί ταχύτερη επικοινωνία και αμεσότερη αντίδραση στον εντοπισμό των χρηστών-δραστών. Επιπλέον, προωθείται, ρητά, η κυβερνοπαρακολούθηση με δυνατότητα έρευνας εξ αποστάσεως σε ύποπτα υπολογιστικά συστήματα και οι συντονισμένες έρευνες για την πάταξη κυβερνοαπειλών διασυνοριακού χαρακτήρα. Τέλος, ανατίθεται στην Europol η άμεση δημιουργία ενός κέντρου συλλογής και διασταύρωσης στοιχείων με σκοπό τον έγκαιρο εντοπισμό κινδύνων και την έκδοση σχετικών ειδοποιήσεων. Για τον σκοπό αυτό προβλέπεται ένας αρχικός προϋπολογισμός ύψους 300.000 Ευρώ.

Οι πρώτες δράσεις αυτής της πρωτοβουλίας ξεκίνησαν ήδη στις αρχές του Μαρτίου 2009 με την επίσημη ανακοίνωση συνεργασίας μεγάλων πιστωτικών ιδρυμάτων προκειμένου να περιοριστεί το οικονομικό σκέλος της παιδικής πορνογραφίας. Παράλληλα, όμως, οι πρώτες σκέψεις που εγείρονται με την αφορμή αυτού του νέου σχεδίου για το κυβερνοέγκλημα αφορούν, δίχως άλλλο, την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών-χρηστών του διαδικτύου. Η λακωνική ανακοίνωση της Επιτροπής και οι μέχρι τώρα ενέργειες δεν επιτρέπουν, ωστόσο, ακόμη την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τις εγγυήσεις προστασίας της ιδιωτικότητας.

ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Ανακοίνωση Ευρωπαϊκής Επιτροπής:

http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/08/1827

Ηλεκτρονικός τύπος:

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=963447&lngDtrID=252

http://www.reuters.com/article/technologyNews/idUSTRE52253U20090303

Βλ. επίσης:

http://www.theregister.co.uk/2008/11/18/ec_cybercrime_consultation/

http://tech.pathfinder.gr/tech/lawnet/701375.html

http://www.ibls.com/internet_law_news_portal_view.aspx?s=sa&id=1543

Η ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ

Στις 16 Φεβρουαρίου 2009 ξεκίνησε στη Στοκχόλμη η δίκη των «πειρατών», Carl Lundström, Peter Sunde, Frederik Neij και Gottfrid Svartholm Warg, κατόχων της δημοφιλούς ιστοσελίδας «Pirate Bay», μέσω της οποίας οι χρήστες του διαδικτύου διαμοιράζονται κάθε είδους αρχεία. Αναμενόμενα, πολλά από αυτά –ίσως τα περισσότερα- διέπονται από προστασία πνευματικών δικαιωμάτων και ως εκ τούτου η μεταφόρτωσή τους (download) είναι παράνομη. Αντίστοιχες υπηρεσίες, βέβαια, προσφέρουν δεκάδες διαδικτυακές τοποθεσίες με κοινό χαρακτηριστικό ότι διευκολύνουν τη διακίνηση των αρχείων χωρίς έλεγχο του περιεχομένου τους. Ωστόσο, αυτή η δικλείδα ασφαλείας δε στάθηκε αρκετή για να αποτρέψει την παραπομπή των τεσσάρων Σουηδών, οι οποίοι υποστηρίζουν επίμονα τη νομιμότητα της ιστοσελίδας τους. Η πορεία της πολυήμερης δίκης δεν άργησε να τους δικαιώσει καθώς από τις πρώτες δυο ημέρες, οι βαρύτερες κατηγορίες περί συνενοχής σε παράνομη διανομή προστατευμένου υλικού αποσύρθηκαν.

Αναμένοντας την τελική έκβαση της δίκης, προμηνύεται ένα ακόμη αδιέξοδο για τη μουσική βιομηχανία που βλέπει και πάλι τις δικαστικές προσπάθειες προάσπισης των συμφερόντων της να αποδεικνύονται αναποτελεσματικές. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες εναντίον της μουσικής πειρατείας, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δισκογραφικών Εταιριών, IFPI, για το έτος 2008, το 95% της μουσικής που διακινήθηκε διαδικτυακά ήταν παράνομο. Αφού οι δοκιμασμένες τακτικές απέτυχαν μένει να δούμε τι άλλο θα ακολουθήσει. Ίσως το επόμενο βήμα θέσει και τους παρόχους διαδικτυακών υπηρεσιών προ των ευθυνών τους.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Έκθεση IFPI 2009:
http://www.ifpi.org/content/library/DMR2009.pdf

Βλ. επίσης:
http://www.theregister.co.uk/2009/02/17/pirate_bay_half_charges_dropped_report/

http://www.thelocal.se/17954/20090303/

http://blog.wired.com/27bstroke6/2009/02/pirate.html

http://tech.pathfinder.gr/tech/lawnet/702296.html

http://www.ifpi.org/content/section_resources/dmr2009.html

http://www.digitalmusicnews.com/stories/011509ifpi

ΑΠΟΦΑΣΗ Δ.Ε.Κ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 2006/24/ΕΚ

Στις 10 Φεβρουαρίου 2009 το Δ.Ε.Κ. αποφάσισε σχετικά με την υπόθεση που αφορούσε τη νομική βάση έκδοσης της Οδηγίας 2006/24/ΕΚ για τη διατήρηση δεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η εν λόγω Οδηγία, που έχει παρουσιαστεί αναλυτικά στη στήλη (ΕΕΕυρΔ 4:2005), αμφισβητήθηκε έντονα ως προς το περιεχόμενό και την αντίθεσή της με θεμελιώδη δικαιώματα, όπως ο σεβασμός της ιδιωτικής ζωής, αλλά τελικά ζητήθηκε η ακύρωσή της, με πρωτοβουλία της Ιρλανδίας, μόνο λόγω μη προσήκουσας νομικής βάσης.

Ειδικότερα, η Ιρλανδία, υποστηριζόμενη και από τη Δημοκρατία της Σλοβακίας, υποστήριξε ότι η Οδηγία 2006/24/ΕΚ δεν μπορεί να βασίζεται στο άρθρο 95 ΕΚ που αφορά τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς εφόσον μοναδικός ή, τουλάχιστον, κύριος στόχος της είναι η διερεύνηση, διαπίστωση και δίωξη ποινικών αδικημάτων. Η άποψη αυτή δεν έγινε δεκτή από το Δικαστήριο, καθώς εντόπισε αλλού τον βασικό στόχο των ρυθμίσεων που εισέφερε η Οδηγία. Πιο συγκεκριμένα, βάσει της εκτίμησης του Δ.Ε.Κ., κύριο μέλημα του κοινοτικού νομοθέτη αποτέλεσε η εναρμόνιση των εθνικών μέτρων αναφορικά με τη διατήρηση τηλεπικοινωνιακών δεδομένων από τους φορείς παροχής υπηρεσιών, ώστε να εξισορροπηθεί το κόστος που συνεπάγεται μια τέτοια διαδικασία. Ουσιαστικά, δηλαδή, σκοπός της Οδηγίας θεωρήθηκε αποκλειστικά η εξάλειψη πιθανών δυσαναλογιών στις λειτουργικές δαπάνες που θα επιβάρυναν τις εταιρίες παροχής τηλεπικοινωνιακών και διαδικτυακών υπηρεσιών στα διάφορα κράτη μέλη. Με αυτό το σκεπτικό, το Δ.Ε.Κ. αναγνώρισε τελικά το άρθρο 95 ΕΚ ως την προσήκουσα νομική βάση για την έκδοση της Οδηγίας 2006/24/ΕΚ.

Εντούτοις, αν το σκεπτικό αυτό είναι ορθό και σύμφωνο με την πραγματική στόχευση του κοινοτικού νομοθέτη, γεννιούνται δύο εύλογα ερωτήματα προς προβληματισμό:

-πρώτον, γιατί το κείμενο της Οδηγίας δεν αρκέστηκε στη θέσπιση ενός ανώτατου χρονικού ορίου διατήρησης των δεδομένων αλλά επέβαλε και ένα υποχρεωτικό κατώτατο όριο διατήρησης 6 μηνών και

-δεύτερον, γιατί λείπει οποιαδήποτε αναφορά στο κόστος διατήρησης και στον επιμερισμό της δαπάνης μεταξύ κράτους και ιδιωτικών φορέων.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Κείμενο απόφασης:
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62006J0301: EL:HTML

Κείμενο Οδηγίας:
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2006:105:0054:0063: EL:PDF

Βλ. επίσης:
http://www.netwatcher24.at/2009/02/10/eugh-segnet-vorratsdatenspeicherung-ab/

http://www.forthnet.gr/templates/newsPosting.aspx?p=253971

http://tech.pathfinder.gr/tech/lawnet/696076.html

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ MICROSOFT… ΞΑΝΑ

Η διαμάχη μεταξύ Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Microsoft στον τομέα του Ανταγωνισμού, συντηρείται ουσιαστικά επί μία δεκαετία και όπως φαίνεται δε θα λήξει σύντομα. Μετά τις καταδικαστικές αποφάσεις και την επιβολή υπέρογκων προστίμων, που αγγίζουν πλέον συνολικά τα 2 δισεκατομμύρια Ευρώ, η μονοπωλιακή τακτική της αμερικανικής εταιρίας αποτελεί και πάλι αντικείμενο έρευνας. Αν μέχρι σήμερα η συζήτηση επικεντρωνόταν στo διαχωρισμό του προγράμματος αναπαραγωγής πολυμέσων (Windows Media Player) από το λειτουργικό σύστημα Windows που βρίσκεται προεγκατεστημένο στο 90% των ηλεκτρονικών υπολογιστών της παγκόσμιας αγοράς, εις το εξής ο προβληματισμός θα αφορά το πρόγραμμα διαδικτυακής πλοήγησης, Internet Explorer. Ο συγκεκριμένος φυλλομετρητής της Microsoft συνοδεύει εξ ορισμού όλες τις εκδόσεις των Windows από το 1996, παρέχοντας στους χρήστες τη δυνατότητα πρόσβασης στις ιστοσελίδες του Παγκόσμιου Ιστού.

Βασικός ανταγωνιστής της Microsoft, που προκάλεσε την εν λόγω διαδικασία εκ μέρους της Επιτροπής είναι η νορβηγική εταιρία Opera η οποία διαθέτει στην αγορά το ομώνυμο πρόγραμμα διαδικτυακής πλοήγησης. Δίπλα της φαίνεται να συσπειρώνονται και άλλες εταιρείες του χώρου όπως η Google που ξεκίνησε πρόσφατα τη διάθεση ενός δικού της φυλλομετρητή με το όνομα Chrome. Η δικαιολογημένη επιχειρηματολογία αυτού του αντιμονοπωλιακού μετώπου δεν εστιάζει μόνο στο γεγονός ότι ο αγοραστής δεν επιλέγει μόνος του το φυλλομετρητή της αρεσκείας του, αλλά και στο πρακτικό αποτέλεσμα ότι οι προγραμματιστές και σχεδιαστές ιστοσελίδων δημιουργούν προγράμματα κατά κύριο λόγο συμβατά με τον επικρατέστερο Internet Explorer.

Από τη μεριά της, η Microsoft, προτάσσει μεν την επιθυμία της να δραστηριοποιείται σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες αλλά φαίνεται να εξετάζει όλες τις δυνατότητες άμυνας σε μια διαδικασία που όλα δείχνουν και πάλι ότι δε θα λήξει ούτε γρήγορα ούτε ανώδυνα.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Ανακοίνωση Ευρωπαϊκής Επιτροπής:
http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=MEMO/09/15

Ανακοίνωση Opera:
http://www.opera.com/press/releases/2009/01/17/

Ανακοίνωση Microsoft:
http://www.microsoft.com/presspass/press/2009/jan09/01-16statement.mspx

Βλ. επίσης:
http://www.reuters.com/article/technologyNews/idUSTRE51N6OA20090224

http://tech.pathfinder.gr/tech/lawnet/701029.html

http://www.computerworld.dk/art/50435/google-ind-i-eu-batalje-mod-microsoft