eYouGuide

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αποφασισμένη να τονώσει την εμπιστοσύνη των ευρωπαίων καταναλωτών στις διαδικτυακές υπηρεσίες, εγκαινίασε τη λειτουργία ενός νέου ιστοχώρου, εργαλειακού χαρακτήρα, με την ονομασία «eYouGuide». Πρόκειται ουσιαστικά για έναν σύγχρονο οδηγό σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Βασικό στόχο αποτελεί η άρση της ανασφάλειας των χρηστών και η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης που θα εγγυάται μια ήρεμη και ανέφελη διαδικτυακή πλοήγηση. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού η Επιτροπή θεωρεί απαραίτητη τη σαφή πληροφόρηση του κοινού όσον αφορά τα δικαιώματά του με βάση τους κοινοτικούς κανόνες και βέβαια τη μέγιστη δυνατή εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών που θα προσφέρει στέρεα βάση στην ενιαία επιγραμμική (online) αγορά της Ευρώπης.

Εν συντομία, θα λέγαμε ότι επιδιώκεται η δημιουργία ενός ευρύτερου «κοινοτικού κυβερνοχώρου εμπιστοσύνης» όπου η πλοήγηση δε θα γνωρίζει εθνικά σύνορα και εμπόδια. Αυτό επιβεβαιώνει με τα λόγια της και η Επίτροπος για την Κοινωνία της Πληροφορίας και τα Μέσα Επικοινωνίας, Βίβιαν Ρέντινγκ: «Στην ΕΕ, τα δικαιώματα των καταναλωτών στο διαδίκτυο δεν θα πρέπει να εξαρτώνται από τον τόπο εγκατάστασης μιας εταιρίας ή ενός ιστοτόπου. Τα εθνικά σύνορα δεν θα πρέπει πια να ταλαιπωρούν τους ευρωπαίους καταναλωτές όταν αγοράζουν σε απευθείας σύνδεση (επιγραμμικά) ένα βιβλίο ή όταν τηλεκφορτώνουν ένα τραγούδι. Παρά τις σημειωθείσες προόδους, οφείλουμε να διασφαλίσουμε την ύπαρξη μιας ενιαίας αγοράς τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τις επιχειρήσεις στο διαδίκτυο.»

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμη, ιδιαίτερα επειδή θα προσφέρει στους χρήστες μια έγκυρη πηγή άντλησης πρακτικών πληροφοριών. Ωστόσο δε θα ήταν δυνατόν να μην καταγράψουμε, κλείνοντας, δύο απλές παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι μάλλον λεκτική και αφορά την κεντρική ιδέα-επιδίωξη μιας «πλοήγησης δίχως σύνορα». Το διαδίκτυο -όπως έχει γραφτεί πολλές φορές στη στήλη- ήταν άναρχο και παγκόσμιο σχεδόν από τη «γέννησή» του, δημιουργώντας νομοθετικό πρόβλημα λόγω της υπερσυνοριακής του δομής. Συνεπώς, τα δεσμά των συνόρων δεν αφορούν την πλοήγηση αλλά τις νομοθεσίες. Επιπλέον, ας μας επιτραπεί η αυθαίρετη άποψη ότι οι καταναλωτές δεν αποτρέπονται τόσο από την άγνοια των δικαιωμάτων τους όσο από την δυσκολία διεκδίκησης μιας δίκαιης αξίωσής τους (π.χ. ένα αγαθό που πλήρωσαν και δεν παρέλαβαν) λόγω της μεγάλης απόστασης ή της έλλειψης φυσικής επαφής σε μια διαδικτυακή συναλλαγή. Η δεύτερη παρατήρηση αφορά στο περιεχόμενο της νέας ιστοσελίδας, η οποία διατείνεται ότι θέλει να ενημερώσει τον καταναλωτή για τα δικαιώματά του. Μία γρήγορη περιήγηση καθιστά εμφανές ότι το περιεχόμενο διαμορφώνεται ισομερώς γύρω από τρεις άξονες: πληροφορίες για την ασφάλεια των ηλεκτρονικών συναλλαγών, συμβουλές για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και προειδοποιήσεις για την αποφυγή τηλεκφόρτωσης πειρατικών αρχείων και κάθε είδους παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων. Αυθόρμητα προβληματίζει το γεγονός ότι ένας «οδηγός ψηφιακών δικαιωμάτων των καταναλωτών» απαρτίζεται κατά ένα τρίτο από απαγορεύσεις υπέρ των οικονομικών συμφερόντων δισκογραφικών, κινηματογραφικών και λοιπών εταιριών. Με αυτόν τον τρόπο, το επιθυμητό κλίμα εμπιστοσύνης στους χρήστες δύσκολα μπορεί να καλλιεργηθεί, πόσο μάλλον να διατηρηθεί.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Ανακοίνωση Ευρωπαϊκής Επιτροπής:
http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/09/702

Διαδικτυακός τόπος eYouGuide:
http://ec.europa.eu/information_society/eyouguide/index_en.htm

Βλ. επίσης:
http://www.epp-ed.eu/Press/showpr.asp?PRControlDocTypeID=1&PRControlID=
8584&PRContentID=14884&PRContentLG=en

http://www.cegd.eu/Lists/News/DispForm.aspx?ID=24

http://sofiaecho.com/2009/05/06/714631_european-commission-launches-eyouguide

ΝΕΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ Ε.Ε. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΥΒΕΡΝΟΕΓΚΛΗΜΑ

Με πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υιοθετήθηκε, στα τέλη του 2008, από το Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε. ένα νέο σχέδιο για την καταπολέμηση του κυβερνοεγκλήματος με ορίζοντα πενταετίας.

Στο στόχαστρο παραμένουν οι γνωστοί πλέον ηλεκτρονικοί «εχθροί» όπως οι υποκλοπές κάθε είδους δεδομένων από προσωπικούς υπολογιστές, η ανεπιθύμητη ηλεκτρονική αλληλογραφία (spam), η κλοπή ταυτότητας (identity theft) και κατά κύριο λόγο η παιδική πορνογραφία. Σύμφωνα, μάλιστα, με την ανακοίνωση της Επιτροπής το υλικό παιδικής πορνογραφίας που είναι προσβάσιμο επιγραμμικά (on line) έχει τετραπλασιαστεί μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια, ανάγοντας το φαινόμενο στον βασικό κορμό του διαδικτυακού εγκλήματος.

Συνεπώς, έχοντας αναγνωρίσει τις απειλές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εστιάζει σε νέες πρακτικές αντιμετώπισης και στην ενίσχυση των ήδη υπαρχόντων μέσων. Ενδυναμώνεται, λοιπόν, η συνεργασία μεταξύ διωκτικών αρχών και ιδιωτικού φορέα (εννοώντας, προφανώς, τους τηλεπικοινωνιακούς φορείς, παρόχους διαδικτυακών υπηρεσιών, εταιρείες λογισμικού ασφάλειας κλπ.) για να επιτευχθεί ταχύτερη επικοινωνία και αμεσότερη αντίδραση στον εντοπισμό των χρηστών-δραστών. Επιπλέον, προωθείται, ρητά, η κυβερνοπαρακολούθηση με δυνατότητα έρευνας εξ αποστάσεως σε ύποπτα υπολογιστικά συστήματα και οι συντονισμένες έρευνες για την πάταξη κυβερνοαπειλών διασυνοριακού χαρακτήρα. Τέλος, ανατίθεται στην Europol η άμεση δημιουργία ενός κέντρου συλλογής και διασταύρωσης στοιχείων με σκοπό τον έγκαιρο εντοπισμό κινδύνων και την έκδοση σχετικών ειδοποιήσεων. Για τον σκοπό αυτό προβλέπεται ένας αρχικός προϋπολογισμός ύψους 300.000 Ευρώ.

Οι πρώτες δράσεις αυτής της πρωτοβουλίας ξεκίνησαν ήδη στις αρχές του Μαρτίου 2009 με την επίσημη ανακοίνωση συνεργασίας μεγάλων πιστωτικών ιδρυμάτων προκειμένου να περιοριστεί το οικονομικό σκέλος της παιδικής πορνογραφίας. Παράλληλα, όμως, οι πρώτες σκέψεις που εγείρονται με την αφορμή αυτού του νέου σχεδίου για το κυβερνοέγκλημα αφορούν, δίχως άλλλο, την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών-χρηστών του διαδικτύου. Η λακωνική ανακοίνωση της Επιτροπής και οι μέχρι τώρα ενέργειες δεν επιτρέπουν, ωστόσο, ακόμη την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τις εγγυήσεις προστασίας της ιδιωτικότητας.

ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Ανακοίνωση Ευρωπαϊκής Επιτροπής:

http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/08/1827

Ηλεκτρονικός τύπος:

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=963447&lngDtrID=252

http://www.reuters.com/article/technologyNews/idUSTRE52253U20090303

Βλ. επίσης:

http://www.theregister.co.uk/2008/11/18/ec_cybercrime_consultation/

http://tech.pathfinder.gr/tech/lawnet/701375.html

http://www.ibls.com/internet_law_news_portal_view.aspx?s=sa&id=1543

Η ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ

Στις 16 Φεβρουαρίου 2009 ξεκίνησε στη Στοκχόλμη η δίκη των «πειρατών», Carl Lundström, Peter Sunde, Frederik Neij και Gottfrid Svartholm Warg, κατόχων της δημοφιλούς ιστοσελίδας «Pirate Bay», μέσω της οποίας οι χρήστες του διαδικτύου διαμοιράζονται κάθε είδους αρχεία. Αναμενόμενα, πολλά από αυτά –ίσως τα περισσότερα- διέπονται από προστασία πνευματικών δικαιωμάτων και ως εκ τούτου η μεταφόρτωσή τους (download) είναι παράνομη. Αντίστοιχες υπηρεσίες, βέβαια, προσφέρουν δεκάδες διαδικτυακές τοποθεσίες με κοινό χαρακτηριστικό ότι διευκολύνουν τη διακίνηση των αρχείων χωρίς έλεγχο του περιεχομένου τους. Ωστόσο, αυτή η δικλείδα ασφαλείας δε στάθηκε αρκετή για να αποτρέψει την παραπομπή των τεσσάρων Σουηδών, οι οποίοι υποστηρίζουν επίμονα τη νομιμότητα της ιστοσελίδας τους. Η πορεία της πολυήμερης δίκης δεν άργησε να τους δικαιώσει καθώς από τις πρώτες δυο ημέρες, οι βαρύτερες κατηγορίες περί συνενοχής σε παράνομη διανομή προστατευμένου υλικού αποσύρθηκαν.

Αναμένοντας την τελική έκβαση της δίκης, προμηνύεται ένα ακόμη αδιέξοδο για τη μουσική βιομηχανία που βλέπει και πάλι τις δικαστικές προσπάθειες προάσπισης των συμφερόντων της να αποδεικνύονται αναποτελεσματικές. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες εναντίον της μουσικής πειρατείας, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δισκογραφικών Εταιριών, IFPI, για το έτος 2008, το 95% της μουσικής που διακινήθηκε διαδικτυακά ήταν παράνομο. Αφού οι δοκιμασμένες τακτικές απέτυχαν μένει να δούμε τι άλλο θα ακολουθήσει. Ίσως το επόμενο βήμα θέσει και τους παρόχους διαδικτυακών υπηρεσιών προ των ευθυνών τους.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Έκθεση IFPI 2009:
http://www.ifpi.org/content/library/DMR2009.pdf

Βλ. επίσης:
http://www.theregister.co.uk/2009/02/17/pirate_bay_half_charges_dropped_report/

http://www.thelocal.se/17954/20090303/

http://blog.wired.com/27bstroke6/2009/02/pirate.html

http://tech.pathfinder.gr/tech/lawnet/702296.html

http://www.ifpi.org/content/section_resources/dmr2009.html

http://www.digitalmusicnews.com/stories/011509ifpi

ΑΠΟΦΑΣΗ Δ.Ε.Κ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 2006/24/ΕΚ

Στις 10 Φεβρουαρίου 2009 το Δ.Ε.Κ. αποφάσισε σχετικά με την υπόθεση που αφορούσε τη νομική βάση έκδοσης της Οδηγίας 2006/24/ΕΚ για τη διατήρηση δεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η εν λόγω Οδηγία, που έχει παρουσιαστεί αναλυτικά στη στήλη (ΕΕΕυρΔ 4:2005), αμφισβητήθηκε έντονα ως προς το περιεχόμενό και την αντίθεσή της με θεμελιώδη δικαιώματα, όπως ο σεβασμός της ιδιωτικής ζωής, αλλά τελικά ζητήθηκε η ακύρωσή της, με πρωτοβουλία της Ιρλανδίας, μόνο λόγω μη προσήκουσας νομικής βάσης.

Ειδικότερα, η Ιρλανδία, υποστηριζόμενη και από τη Δημοκρατία της Σλοβακίας, υποστήριξε ότι η Οδηγία 2006/24/ΕΚ δεν μπορεί να βασίζεται στο άρθρο 95 ΕΚ που αφορά τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς εφόσον μοναδικός ή, τουλάχιστον, κύριος στόχος της είναι η διερεύνηση, διαπίστωση και δίωξη ποινικών αδικημάτων. Η άποψη αυτή δεν έγινε δεκτή από το Δικαστήριο, καθώς εντόπισε αλλού τον βασικό στόχο των ρυθμίσεων που εισέφερε η Οδηγία. Πιο συγκεκριμένα, βάσει της εκτίμησης του Δ.Ε.Κ., κύριο μέλημα του κοινοτικού νομοθέτη αποτέλεσε η εναρμόνιση των εθνικών μέτρων αναφορικά με τη διατήρηση τηλεπικοινωνιακών δεδομένων από τους φορείς παροχής υπηρεσιών, ώστε να εξισορροπηθεί το κόστος που συνεπάγεται μια τέτοια διαδικασία. Ουσιαστικά, δηλαδή, σκοπός της Οδηγίας θεωρήθηκε αποκλειστικά η εξάλειψη πιθανών δυσαναλογιών στις λειτουργικές δαπάνες που θα επιβάρυναν τις εταιρίες παροχής τηλεπικοινωνιακών και διαδικτυακών υπηρεσιών στα διάφορα κράτη μέλη. Με αυτό το σκεπτικό, το Δ.Ε.Κ. αναγνώρισε τελικά το άρθρο 95 ΕΚ ως την προσήκουσα νομική βάση για την έκδοση της Οδηγίας 2006/24/ΕΚ.

Εντούτοις, αν το σκεπτικό αυτό είναι ορθό και σύμφωνο με την πραγματική στόχευση του κοινοτικού νομοθέτη, γεννιούνται δύο εύλογα ερωτήματα προς προβληματισμό:

-πρώτον, γιατί το κείμενο της Οδηγίας δεν αρκέστηκε στη θέσπιση ενός ανώτατου χρονικού ορίου διατήρησης των δεδομένων αλλά επέβαλε και ένα υποχρεωτικό κατώτατο όριο διατήρησης 6 μηνών και

-δεύτερον, γιατί λείπει οποιαδήποτε αναφορά στο κόστος διατήρησης και στον επιμερισμό της δαπάνης μεταξύ κράτους και ιδιωτικών φορέων.


ΣΧΕΤΙΚΑ LINKS:

Κείμενο απόφασης:
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62006J0301: EL:HTML

Κείμενο Οδηγίας:
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2006:105:0054:0063: EL:PDF

Βλ. επίσης:
http://www.netwatcher24.at/2009/02/10/eugh-segnet-vorratsdatenspeicherung-ab/

http://www.forthnet.gr/templates/newsPosting.aspx?p=253971

http://tech.pathfinder.gr/tech/lawnet/696076.html